"در زمان هخامنشیان و زمان های دور نیز ما شاهد نوعی از بلندمرتبه سازی بوده ایم که با استفاده از آن هر سلسله ،قدرت خود را به رخ دشمنانش می کشیده است.همین امروز نیز سعی می شود برخی از ساختمان ها بلند و باشکوه باشد تا از لحاظ روانی در بدو ورود به فرد،نوعی احساس ابهت و بزرگی القاء کند.کاخ های دادگستری از جمله این مکان ها هستند که با استفاده از حجم،احساس خاصی را در بیننده تقویت می کنند که این به نوعی به رخ کشیدن تکنیک ساختمان سازی نیز هست."

مهندس هادی محمدپور،فارغ التحصیل عمران با گرایش شهرسازی از دانشگاه فرانسه و همچنین مسئول دفتر فنی سازمان نوسازی و تجهیز مدارس قزوین ضمن بیان این مطلب گفت :"مسئله دیگر،محاسبات اقتصادی و یا همان منطق بساز و بفروش هاست که می گویند سود در ارتفاع است و بر همین اساس نیز تمایل بسیار زیادی به رشد عمودی دارند.اما چرا در کشورهای اروپایی،مسئولین شهری تا این حد از این پدیده دفاع می کنند؟" محمدپوركه در جلسه انجمن شهرتاش سخن مي گفت، ادامه داد:" به دلیل آنکه بلندمرتبه سازی یک جور صرفه جویی در منابع هم هست و از هزینه های دولت تا حدی می کاهد.در بلند مرتبه سازی شما می آیید و یک یا دو محله شهری را در یک ساختمان جای می دهید یعنی همان جمعیت و کاربری هایی را که می توانست در سطح پخش شود و یک محله را بسازد در ارتفاع جمع کرده و متمرکزش می کنید که همین مسئله،هزینه خدمات رسانی دولتی را.پایین تر می اورد."

وی اضافه کرد:"فکرش را بکنید که به جای این رشد عمودی بخواهیم رشد افقی داشته باشیم آنوقت هزینه های ما چه تغییری خواهد کرد؟به عنوان مثال طول سیم های برق و لوله های آب بیشتر می شود،هزینه نگهداری و نظافت محله نیز بر دولت تحمیل می گردد در صورتی که بلندمرتبه سازی علاوه بر کاهش هزینه ها ،مشارکت شهروندان در نگهداری فضای زندگی خود را نیز افزایش می دهد." محمدپور تصریح کرد:" بلندمرتبه سازی همراه با یکسری صرفه جویی هایی مالی است البته به شرط آن که در طرح های تفصیلی و هادی، مکان یابی درستی داشته باشد و دسترسی ها و زیرساخت ها نیز در آن مد نظر قرار گیرد."

 این کارشناس عمران و شهرسازی در بخش دیگری از سخنان خود ساختمان "ستاره" را به عنوان یک نمونه از مکان یابی نادرست مورد انتقاد قرار داده و اظهار داشت:"من به عنوان یک شهروند نه تنها مخالف ساخت این ساختمان در خیابان خیام هستم بلکه پیش از این نیز با ساخت دو مدرسه در این خیابان شدیدا مخالف بودم.ما همان زمان هم در سازمان نوسازی مدارس با مکان یابی این مدارس مخالفت کردیم اما متاسفانه به طریق دیگری کار پیگیری و ساختمان ها ساخته شد.با این نوع کار کردن،ما هر روز داریم سردرگم تر شده و خود را زیر سوال می بریم." وی افزود:" این دو مدرسه ی خیابان خیام حدود 600 دانش آموز را در خود جای داده اند،با این فرهنگی که ما داریم سر ظهر 200 نفر از خانواده ها با ماشین به دنبال فرزندانشان می آیند و دوبله و سوبله پارک می کنند.ما همین الان چنین مشکلی در این خیابان داریم آن وقت در نظر بگیرید که تا چند وقت دیگر ساختمان 6 طبقه ستاره هم به این تراکم اضافه شود.می توانید تصور کنید که ان وقت چه بلایی بر سر خیام می آید؟" محمد پور اذعان داشت:" ما بدون بررسی های لازم شرایطی را به وجود می اوریم که بعد جهت جبران ان هزینه بیشتری می بایست صرف شود.مثلا در همین مورد خیابان خیام چه باید کرد؟یا باید حدفاصل بوعلی تا خیام را محور پیاده کنیم که نمی شود و یا باید زمین متری یک تا یک و نیم میلیون تومان را بخریم و پارکینگ بسازیم.خوب مگر شهرداری چه قدر بابت ساختمان ستاره گرفته که حال بخواهد این قدر هزینه کند؟هزینه هایی که تماما از جیب شهروندان پرداخت می شود.این،اشتباه فاحش مدیریت شهری ماست."

وی در بخش دیگری از سخنان خود ارتکاب چنین اشتباهاتی را نتیجه عدم نظرخواهی از شهرسازان گرفت و اذعان داشت:"در نظام شهرسازی ما شهرساز غالبا نقش نخودی را دارد و هیچ گاه از او نظرخواهی نمی شود.هزینه های این کم توجهی نیز در دراز مدت مشخص و پرداخت می گردد. مثال دیگر من ساختمان های "سپهر" هستند.در شرایطی که مسئولین ما مدام دارند از بهینه سازی مصرف سوخت حرف می زنند شما بروید و ببینید که ساخت این مجتمع چه قدر فنی است؟کلیه جبهه های جنوبی ساختمان که بیشترین نور و حرارت را جذب می کنند بسته شده و سایه اندازی ها به گونه ای است که حتی اگر خورشید دقیقا بالای ساتمان هم باشد باز نور زیادی به خانه ها نمی رسد."محمدپور اضافه کرد:" ما ساده ترین مسائل ساخت و ساز را که در کلاس های اقلیم،بارها به دانشجویان می گوییم خودمان رعایت نمی کنیم و آن وقت گزینه های پرهزینه ای چون پنجره های دوجداره و ... را مطرح می کنیم.نظام مهندسی ما باید در افکار خود تجدید نظر کند و جایگاه واقعی شهرسازان را به آنها بدهد."

 این کارشناس مسائل شهری در پاسخ به این سوال که پرسید "تا وقتی ما ایرانی ها به چهاردیواری،اختیاری معتقدیم چه طور می توان مجتمع نشین شد ،خصوصا با در نظر گرفتن تنوعات فرهنگی،؟" پاسخ داد:" در کشورهای اروپایی وقتی که می خواهند آپارتمانی را معامله کنند در کنار برگ قولنامه،کتابچه مقررات آپارتمان نشینی را هم به خریدار می دهند و در مورد مفاد آن نیز از وی امضاء می گیرند؛یعنی از همان روز اول اتمام حجت می کنند که مهم نیست تو تا دیروز چه طور زندگی کرده ای ااگر می خواهی اینجا بمانی باید از امروز به بعد تابع این قوانین باشی.این،بخشی از روند مجتمع نشینی است که متاسفانه ما در ایران زیاد جدی نمی گیریم و برای همین مشکلاتمان زیاد است." محمدپور تصریح کرد:"ما در کل کشور فقط دو باغ شهر ثبت شده داشته ایم شیراز و قزوین که با از بین رفتن شیراز،امروز قزوین تنها باغ شهر ثبت شده کشور است.ما نمی توانیم برای گسترش شهر،باغ ها را تخریب کنیم پس رشد ما از سه جهت متوقف می شود.از ناحیه شمال هم تا کجا می توان بالا رفت؟شمال ما کوه است و رشد در آن جهت نیز هزینه خدمات را بالاتر می برد چرا که ارتفاع بالا می رود و این، سختی های خاص خود را دارد.پس ما ناگزیر از بلندمرتبه سازی هستیم."

وی در در پاسخ به سوال دیگری که بهترین نقطه قزوین جهت بلندمرتبه سازی کجاست؟پاسخ داد:" بهترین نقطه، هادی اباد است!ببینید هادی آباد از چند جهت قابل بررسی است. قیمت زمین در آن پایین و،متراژ خانه ها بسیار کم و در حد 30 – 40 متر است.علاوه بر این ها ساکنان ان نیز هنوز شکل خانواده گسترده را در درون خود حفظ کرده اند و چند خانواده در کنار هم در یک خانه زندگی می کنند.همه این شرایط باعث می شود که من هادی آباد را مکان مناسبی جهت بلندمرتبه سازی بدانم." محمدپور همچنین خاطر نشان ساخت:"من روی این طرح ،کار کرده ام و در صورت موافقت مسئولین شهری حتی حاضر به سرمایه گذاری روی آن هم هستم."

در ادامه این جلسه حاضرین به بحث پیرامون ضوابط بلندمرتبه سازی پرداختند.گفتنی است انجمن معماری شهرسازی شهرتاش در کارگروهی ویژه بلندمرتبه سازی مجموعا 8 سرفصل مرتبط را مورد بررسی قرار می دهد.

.