رشد فزاينده جمعيت جهان آثار اساسي واغلب فاجعه آميزي بر زيستگاه‌هاي طبيعي كره زمين داشته‌است. مصرف بي رويه انرژي، تخريب جنگل‌ها وانقراض گونه‌هاي گياهي و جانوري از پيامدهاي آن است؛ نگرانی درباره آينده محيط زيست کره زمين و منابع آن حقيقتی انکارناپذير است که امروز توجه جهانيان را به خود معطوف داشته‌است.

بسياري بر اين باورند كه رشد بي رويه جمعيت منجر به شهرنشيني و در نتيجه مصرف بيش از حد و غيرمسولانه انرژي‌هاي فسيلي شده‌است؛ فعاليت‌های انسانی در کره زمين از يک سو به دليل استفاده از منابع به شيوه کنونی فرصت‌ها وامکانات نسل‌های آينده را به خطر انداخته، از سوی ديگر شهرها را که جايگاه اصلی فعاليت‌های انسانی‌اند و بزرگترين مصرف‌کننده منابع طبيعی نيز به شمار می‌آيند را مورد تهديد جدی قرار داده‌است.
در حال حاضر توجه به توسعه پايدار از جمله مواردی است که بسياری از متخصصان بر آن توافق دارند؛ طبق اين نظريه رسيدن به بالاترين درجه پايداری در شهرها امری حياتی است. اينطور به نظر مي‌رسد كه توسعه پايدار و مفاهيم آن به خوبي بااهداف و مقاصد معماري و شهرسازي نوين سازگار بوده، مي‌تواند به عنوان عاملي موثرجهت تحقق اهداف پايداري مطرح شود.... البته پايداری شهری تنها مربوط به مقولات زيست محيطی نیست بلکه رسيدن به پويايی اقنصادی محيط زيست قابل زندگی و برابری اجتماعی از جمله موارد مهم ديگر در اين زمينه به شمار می‌آيند؛ درکل توسعه شهری پايدار را می‌توان به عنوان توسعه‌ای تعريف کرد که سلامت اجتماعی واکولوژيکی بلند مدت شهرها را بهبود بخشد.