شهرتاش طی مدت فعالیت خود مجوعا دو برنامه عمومی داشته که در غالب پروژه هایی اجرایی انجام شده اند.برگزاری نمایشگاه در محله اکراد نواب جنوبی و فعالیت در همایش نوسازی و بهسازی بافت فرسوده و تاریخی، سرفصل این دو پروژه است.در ادامه گزارش مختصری از این فعالیت ها می آید:
برگزاری نمایشگاه در محله اکراد نواب جنوبی
محله اکراد واقع در خیابان نواب جنوبی شهر قزوین ، در مجاورت رودخانه شره بند(رودخانه بازار) و پایین تر ازپل دروازه رشت نمونه بارز یک "محله" ،یک "جماعت قومی" و همچنین یک "خرده فرهنگ مذهبی" در شهر است.این محله همچنین نمونه یک "بافت فرسوده شهری" نیز به حساب می آید. محله اکراد نواب جنوبی از بزرگترین مراکز توزیع مواد مخدر و مشروبات الکلی است.. از نظر جغرافیایی در حاشیه جنوب غربی شهر قزوین ،در حد فاصل دو ورودی همدان و رشت واقع شده است خانه های آن همگی تک واحدی بوده و در 8 بن بست و یک کوچه در مجاورت هم قرار دارند.متوسط متراژ هر خانه 140 متر مربع است که به طور قرعه و با اقساط بلند مدت به افراد واگذار شده است. خانه ها در محله از یک تجانس شکلی برخوردارند و حتی رنگ دیوارهای محله نیز توسط شهرداری یکی شده است و همین مسئله، حدود محله را از لحاظ جغرافیایی مشخص تر کرده است.محله فعلی در حال حاضر حدود 70 خانوار و 400 نفر جمعیت را در خود جای داده که همگی از قومیت کرد و سنی مذهب هستند.این افراد در زمان رضا شاه به صورت انفرادی تبعید شده و با پای پیاده از ارومیه (شهر ماکو) به قزوین آمده اند. محله طی زمان ، به طور تدریجی و کاملا اتفاقی شکل گرفته است امروزه بیشتر آنها با یکدیگر فامیلند و تمام افراد محل یکدیگر را کاملا می شناسند.محله مذکور ابتدا در قسمت انتهایی بازار وزیر و در مجاورت مسجد النبی قرار داشت یعنی دقیقا
در بخش مرکزی شهر و در بافتی به شدت مذهبی و تجاری.در سال 62 و بنابر دلایل متعدد،دولت وقت بودجه ای برای ساماندهی این افراد در نظر گرفت که با آن،محله جدید ساخته شد.پس از آن محله قبلی تخریب شد و افراد به محله جدید فرستاده شدند اين مسئله مخالفت شدید ساکنان را در پی داشت و مسئولین مجبور به استفاده از اهرم های فشار قانونی گشتند.مجموعه این شرایط و هویت تدافعی افراد محله باعث شده بود که مسئولین و سازمانهای درگیر نتوانند مشکلات محله را مرتفع سازند.چرا که شرط اول همکاری که همان "اعتماد عمومی" و "پویایی محله " است میسر نمی شد.در این بین انجمن معماری – شهرسازی شهرتاش در کمیته فرهنگی خود کار مطالعاتی بر این محله را آغاز کرد و پس از شناسایی بافت فرهنگی محل ، وارد تعامل با افراد شد.مشکلات کالبدی و اجتماعی محل نیز به مرور شناسایی شد و بسترسازی های لازم برای پویایی صورت گرفت.انجمن شهرتاش در مرحله بعدی کار خود اقدام به برگزاری نمایشگاهی از توانمندی های زنان محله با همکاری خود آنها کرد.این نمایشگاه در مرحله اجرا از "توانمندی های زنان" به "توانمندی های محله" تغیر یافت.افراد محله طی مدت یک هفته لباس های محلی،خوراکی های سنتی و صنایع دستی خود را در معرض دید بازدید کنندگان قرار دادند. شهرتاش از برپایی نمایشگاه مذکور این اهداف را دنبال می کرد:
1 – جمع کردن افراد محل حول یک منفعت مشترک و کمک به پویایی محله.
2 – دعوت از مسئولین شهری جهت بازدید از محل ، حساس سازی نسبت به مشکلات آن و همچنین تعامل با ساکنان.
3 – جذب عموم مردم شهر به محله جهت دیدن تمام واقعیت ها و شکستن ماهیت تابویی این افراد.
طرح مربوط به نمایشگاه تهیه و رایزنی با ادارات و سازمانهای مسئول آغازشد.این طرح توسط شهرداری و سازمانهای زیر مجموعه آن از جمله سازمان فرهنگی و اجتماعی مورد استقبال بسیار قرار گرفت.سرانجام به لطف خدا ،با کمک های مالی و حمایتی مجموعه مدیریتی شهری و با همکاری خود ساکنین،نمایشگاه به مدت یک هفته در مدرسه ای واقع در خود محله برگزار شد.نمایشگاه در این مدت توانست به هر سه هدف خود دست یابد.بسیاری از افراد محل تمام وقت در نمایشگاه حاضر شده و برای هرچه بهتر برگزار شدن نمایشگاه خود از هیچ کمکی مضایقه نکردند.به این بهانه حدود 15 نفر از مسئولین ادارات و سازمانهای مختلف شهر در محل حاضر شدند ، از نمایشگاه دیدن کرده و با اهالی پیرامون مشکلاتشان حرف زدند.استقبال مردم شهر و تشکل های غیردولتی نیزاز این نمایشگاه چشمگیر بود.
